LA OREJA DE VAN GOGH



Otro regreso en avión en el que sucede algo. La primera vez tuvimos una aventura con la nube volcánica, en la que nos anularon el vuelo y el autobús que nos llevaba de vuelta a casa tuvo un reventón de rueda en medio de la nada. El siguiente autobús que nos "rescataba" se pasó de largo y se negó en rotundo a volver a recogernos, asi que nos pasamos todo el día de viaje por carretera. Fue toda una experiencia.

Esta vez no podía ser menos, asi que las tormentas eléctricas hicieron las veces de anfitrionas y ganaron su batalla para hacer que nuevamente regresáramos en autobús.

Como todo mal momento tiene su parte buena, aquí nos encontramos con los componentes de La Oreja de Van Gogh, los cuales volaron en el mismo avión que nosotros desde Santiago de Compostela a Madrid, donde nos pudieron dejar ya que con las tormentas no podíamos volar de regreso a Bilbao.

Asi que nada mejor que encontrarte con personas tan simpáticas como estos en momentos tan puntuales como estos.

Se que la próxima vez que les vea será en mejores circunstancias, ya que sabemos que van a venir de concierto por nuestra zona en cuanto lleguen las fiestas de por aquí.

Un abrazo

Trapagaran ¿de nuevo inundaciones?


Asi se mostraba hoy Trapagaran a las 19 horas aproximadamente, bajo la intensa lluvia, que desde esta noche que hemos dejado atrás viene acompañándonos a lo largo del día.

El cauce del río Granada acostumbrado ya a las pasadas inundaciones, continúa firme y sin desbordarse. ¿Cómo acabará todo?











TERNURA - AMISTAD - APOYO


Hay momentos en la vida en que todo parece volverse en contra de uno mismo, como si estuvieses en un pozo lleno de agua, sin ningún ápice de oxígeno.

Hay muros que parecen infranqueables, debido a su altura, composición y grosor.

Se presentan situaciones a las que con ingenio más que fuerza, hay que hacer frente.

Hay muchas ocasiones en las que un simple abrazo, nos permite ver el brillo que permanece inmerso en la oscuridad.

No permitas entonces que tu amigo, familiar o conocido, permanezca a oscuras.

Os regalo este abrazo

Victoria



Numa





He aquí otro que sabe combatir el aburrimiento de una manera diferente. ¡¡¡Animo!!!

DING DONG SONG


Basta que sea algo obligatorio a realizar, algo que memorizar o simplemente una coreografía, para que todo les venga grande. Pero está claro, que los chavales pueden dar mucho más de lo que creen o quieren hacernos creer.

Cuando algo les motiva... se nota!!!

TE PERDI

Para todas esas ocasiones en las que hay que saber decir: "Hasta aquí hemos llegado" sea por los motivos que sean.

VOY A NAUFRAGAR POR TI



Un mar agitado de sentimientos hace que mi barco zozobre
estoy muy cerca de ti, pero a kilómetros de distancia a la vez
quedándome desarmada ante tu mirada
sintiendo impotencia ante esta injusta batalla.



Te quiero y no puedo tenerte
se que tu no eres consciente
permanezco en silencio a tu lado,
ahogando mi sentimiento hacia ti
siendo una tumba, la más fiel confidente.


Victoria



ZUGAN PENTSATZEN EMATEN DUT DENBORA

NORBAIT ZU BEZALAKOA


Salto egin, barre egin
musika entzun eta oihukatu,
barruko kezkak aterako dira
norabide gabe baina zentzuz jokatuz.



Egongo gara bai, betiko banatuta
nire bihotzak pairatzen dituen kolpeak
azkarrak, indartsuak, isilak
zuk nahigabe bidalitako geziak omen dira.




Zugan sentitzen dudan amodioa
bihotzetik atera nahian dabil
baina bizitza honetan ezinezkoa denez
ametsetan egingo dut igeri.



Victoria

ISILTASUNEAN

Hainbat bizipen gure begiraden artean
sentimendu osoz inguratuak
lasterketa batetan ematen dute goiza
elkar topatu arte ilusioz beterik biak.

Hurbiltasuna da gure arteko errege
zure irribarrea, nire poza
zuk sentiarazten dizkidazun gauzak
egi bihurtzen dira nire ametsetan.

Isiltasunean eramango dut honako zama
zu ezertaz enteratu gabe jarraituko dut zure alboan
zurekin betiko egon gauza ezinezkoa denez
ibiliko naiz munduan buruan ametsak ereinez.

Victoria

ESGRIMA ANTIGUA

He aquí un combate de esgrima antigua. Muchos creerán que es una mera coreografía, pero en este caso no lo es. Cierto que es una exhibición, pero además del estilo libre también está el semilibre, con lo que no están los movimientos acordados.

La esgrima antigua occidental se basa en el uso de la espada para la defensa personal. El arte de la espada es seguramente uno de los mas antiguos practicado aun hoy día por el hombre moderno, aunque nuestras fuentes solo se remonten al medievo tardío, pensamos que recogen la herencia de muchos siglos anteriores pero desde luego esto es solo es una suposición.

Para más información ver:

http://www.aviea.org/esgrima.html

TU MIRADA

Una mirada tuya me suscita curiosidad. Es algo que me conmueve por dentro cada vez que la observo.
El brillo de tus ojos, hace que flote por momentos en un torbellino de sentimientos que se agolpan en mi pecho, gritando para poder salir y encontrarse en tus labios.
La imaginación se escapa de mis manos y en contra de lo racional, corre a esconderse en tus brazos.
Contigo, con tu presencia, con tu mirada, el mundo se vuelve mágico y nuestra timidez se vuelve complicidad.
Todo se debe a ti, a tu mirada, a esos tus ojos que curiosos me observan, tímidos pero juguetones, profundos y sinceros.
Tu mirada es tu esencia, es la firma que quedó sellada en mi recuerdo, la imagen que tengo en mi mente cuando de ti me acuerdo, cuando en mis sueños a mi lado te siento.